Fasady wentylowane

 Fasady wentylowane mogą być wykonane w dwóch technologiach:

  • Technologia lekka-sucha

Montaż elewacji z sidingu. płyt włókno- cementowych, płyt cementowych (np. Knauf Aquapanel Outdoor), laminatów, elementów drewnianych, blachy aluminiowej itp.

  • Technologia ciężka-sucha

Ciężkie płyty kamienne lub płyty z kruszywa kamiennego spojonego żywicą.

Obie dają doskonałe rozwiązania energooszczędne, zarówno przy realizacji nowych budynków, jak i przy termorenowacji budynków już istniejących.  Stosowanie tych technologii nie ma praktycznie ograniczeń temperaturowych dotyczących procesu technologicznego, ponieważ nie wykonuje się prac mokrych na budowie.


Mocowanie izolacji

Łączniki fasadowe

Minimalna głębokość osadzenia łącznika zależy od rodzaju podłoża i według ETAG 014 pkt. 2.2 wynosi: 

  • 25 mm dla podłoża typu A, B, C, D (np. beton, cegła, cegła dziurawka itp.),
  • 65 mm dla podłoża typu E (np. gazobeton),lub zgodnie z wytycznymi producenta łącznika.

 Do podłoży pełnych typu A, B (cegła, beton itp.) zaleca się stosowanie łączników z trzpieniem wbijanym lub wkręcanym.
 Do podłoży otworowych/poryzowanych typu C, E (np. cegła dziurawka, gazobeton itp.) zaleca się stosowanie łączników z trzpieniem wkręcanym.
 Jako łączników używamy tworzywowych kołków mechanicznych z trzpieniem stalowym z obtryskiem poliamidem z włóknem szklanym i kołnierzem z tworzywa sztucznego o średnicy min. Ø6 cm.
Długość łącznika powinna być sumą grubości płyty izolacyjnej, głębokości zakotwienia i uwzględniać ewentualne nierówności powierzchni podłoża.


Układanie płyt

Welon szklany, pełniący rolę wiatroizolacji, układamy od strony zewnętrznej, w celu eliminowania penetracji  izolacji przez wiatr oraz minimalizacji ewentualnego przenikania wilgoci atmosferycznej do termoizolacji.Płyty można układać w 1 lub 2 warstwach. Ułożenie płyt w 2 warstwach minimalizuje wpływ mostków termicznych, jednak w obydwu przypadkach należy:

  • układać płyty ściśle przy sobie tak, aby na styku płyt nie powstały liniowe mostki termiczne,
  • druga warstwa płyt powinna być przesunięta o połowę długości i ewentualnie obrócona o 90° tak, aby na łączeniach płyt warstwy pierwszej znajdowały się pełne płyty warstwy drugiej

Należy unikać zbyt mocnego dociskania wełny kołkami, w efekcie którego może nastąpić tzw. efekt poduszkowania – odginania rogów płyty i tworzenia się mostków termicznych.

Na narożach budynku, płyty z wełny ułożone z przesunięciem powinny zachodzić na siebie.


A/ RUSZT MOCOWANY BEZPOŚREDNIO DO ŚCIANY

1. Elementy pionowe rusztu (profi le aluminiowe lub stalowe kształtowniki zabezpieczone antykorozyjnie) mocujemy bezpośrednio do ściany według zaleceń systemu elewacji (przyjmuje się maksymalny rozstaw rusztu poziomego maksymalnie co 4,0 m).

2. Płyty wełny TP 425B lub TP 435B układamy pomiędzy rusztem na tzw. „mikroklik”. Łączna szerokość płyt pomiędzy rusztem powinna być większa od 3 do 5 mm niż rozstaw rusztu w świetle.

3. Montaż płyt wykonujemy zaczynając od najniższego poziomu rusztu, przesuwając się ku górze.

4. Płyty mocujemy tworzywowymi kołkami mechanicznymi z trzpieniem stalowym z obtryskiem poliamidem z włóknem szklanym i talerzykami o średnicy min. Ø 6 cm. Zalecana ilość łączników min. 2 szt/płytę (4 łączniki/m2).

5. Liczba, typ i sposób rozmieszczenia łączników powinny być określone w dokumentacji technicznej fasady wentylowanej.

6. Na łączeniach płyt stosujemy talerzyki z tworzywa sztucznego o średnicy min. 10 cm.

7. Kolejność montażu i rozstaw poszczególnych elementów rusztu nośnego zależą od stosowanego systemu elewacjii powinny być opisane w projekcie elewacji.

8. Szczelina wentylacyjna pomiędzy izolacją a okładziną zewnętrzną powinna wynosić około 4 cm.9. Należy zapewnić ciągłą wentylację ściany poprzez otwory lub szczeliny nad terenem i pod okapem.


B/ RUSZT MOCOWANY DO ŚCIANY ZA POMOCĄ ELEMENTÓW DYSTANSUJĄCYCH – IZOLACJA JEDNOWARSTWOWA.

1. Do ściany montujemy elementy dystansujące i ewentualnie według projektu ruszt.

2. Układamy płyty TP 425B lub TP 435B o grubości elementu dystansującego i mocujemy je dwoma tworzywowymi łącznikami mechanicznymi z trzpieniem stalowym i obtryskiem poliamidem z włóknem szklanym i talerzykami o średnicy min. 6 cm. Zalecana ilość łączników 2 szt/płytę (4 łączniki/m2).

3. Montaż płyt wykonujemy zaczynając od najniższego poziomu rusztu, przesuwając się ku górze.

4. Liczba, typ i sposób rozmieszczenia łączników powinny być określone w dokumentacji technicznej fasady wentylowanej.

5. Na łączeniach płyt stosujemy talerzyki z tworzywa sztucznego o średnicy min. 10 cm

6. Warstwy należy układać mijankowo tak, aby styki pionowe płyt nie pokrywały się ze sobą.

7. Na wysokości maksymalnie co 4 m montujemy poziomą łatę (listwę) z elementami dystansującymi.

8. Kolejność montażu i rozstaw poszczególnych elementów nośnych i okładziny zależą od stosowanego systemu elewacji i powinny być opisane w projekcie elewacji.

9. Szczelina wentylacyjna pomiędzy izolacją a okładziną zewnętrzną powinna wynosić około 4 cm.

10. Należy zapewnić ciągłą wentylację ściany poprzez otwory lub szczeliny nad terenem i pod okapem.


C/ RUSZT MOCOWANY DO ŚCIANY ZA POMOCĄ RUSZTU I ELEMENTÓW DYSTANSUJĄCYCH– IZOLACJA DWUWARSTWOWA

1. Do ściany montujemy elementy dystansujące i ewentualnie według projektu ruszt.

2. Liczba, typ i sposób rozmieszczenia łączników powinny być określone w dokumentacji technicznej fasady wentylowanej.

3. Przykładowe ułożenie warstwy pierwszej: układamy pierwszą warstwę płyt TP 116 o grubości elementu dystansującego i mocujemy ją montażowo jednym tworzywowym łącznikiem mechanicznym z trzpieniem stalowym z obtryskiem poliamidowym i talerzykiem o średnicy min. 6 cm.

4. Drugą warstwę płyt TP 425B lub TP 435B układamy pomiędzy ruszt i mocujemy ją dwoma tworzywowymi łącznikami mechanicznymi z trzpieniem stalowym z obtryskiem poliamidowym i talerzykami z tworzywa sztucznego o średnicy min. 6 cm.

5. Kolejność montażu i rozstaw poszczególnych elementów rusztu nośnego zależą od stosowanego systemu elewacji i powinny być opisane w projekcie elewacji.

6. Szczelina wentylacyjna pomiędzy izolacją a okładziną zewnętrzną powinna wynosić około 4 cm.7. Należy zapewnić ciągłą wentylację ściany poprzez otwory lub szczeliny nad terenem i pod okapem:

  • warstwy należy układać mijankowo tak, aby styki płyt nie pokrywały się ze sobą,
  • na wysokości maksymalnie co 4 m montujemy poziomą łatę (listwę) z elementami dystansującymi.